‘Adrie van der Poel sprong zwaaiend de weg op, hij had onze auto herkend’

0
80

Een aantal verslaggevers van NOS Sport blikt vlak voor de jaarwisseling terug op een voor hen gedenkwaardige klus in 2021. Vandaag: Steven Dalebout en hoe hij met vader Adrie zag dat Mathieu van der Poel het geel in de Tour pakte.

“In een hotelletje aan de Bretonse kust stond ik m’n tanden te poetsen toen collega Robbert de Rijk me belde. Hij was bezig met De Avondetappe van die avond. Die zou over Mathieu van der Poel gaan en dus leek het hem leuk om vader Adrie te volgen. In 1984 pakte hij de gele trui. Het zou toch wat zijn als na al die jaren zijn zoon het nu ook zou doen. Dat was de gedachte.”

“Maar eerlijk gezegd was ik er niet van overtuigd dat Mathieu van der Poel dat zou lukken. Hij had een dag eerder een goede kans op het geel gemist en een week daarvoor op het NK had hij moeten opgeven.”

“Maar ja, als hij vandaag het geel alsnog pakte, zou het natuurlijk schitterend zijn om bij vader Adrie te kunnen zijn. En dus belde ik hem.”

“We hadden via een typisch Franse mobiele telefoonverbinding contact. Dat wil zeggen dat ik nog net kon opmaken dat Adrie het leuk vond als we langskwamen, maar ik had geen idee waar hij uithing. ‘Stuur je locatie via WhatsApp’, zei ik. ‘Het bereik is zo slecht dat ik nog geen appje kan sturen’, was het antwoord dat ik meende te horen. Verder ontcijferde ik dat Adrie enkele kilometers voor de finish stond.”

Omdraaien was onmogelijk

“En dus sprongen cameraman Maurits Obbema en ik in de auto. Bij aankomst in het finishgebied was het zaak langzaam de route af te rijden en te speuren tussen duizenden mensen langs de weg naar Adrie van der Poel. Maurits keek links van de weg, ik rechts. We hadden maar één kans, want omdraaien was onmogelijk. Het peloton zat maar een kwartiertje achter ons.”

“Uiteindelijk sprong Adrie van der Poel zelf al zwaaiend de weg op. Hij had onze auto herkend en leidde ons de weg af. Daar stond-ie, in z’n eentje tussen een groepje Fransen met een camper. De reportage vertelt de rest van het verhaal.”

“Het was zo’n ontroerend tafereel van vaderliefde. Mathieu van der Poel kwam voorbij gestormd op die D-weg daar in Bretagne, op weg naar een van de grootste successen die een wielrenner kan behalen, en vader Adrie was gewoon vader.”

“Na afloop zijn Maurits en ik zo snel mogelijk gaan rijden om mobiel internet te vinden. We vonden een streepje signaal aan de voet van de Mûr-de-Bretagne. Daar kwamen inmiddels zingende Nederlanders weer naar beneden gelopen. We zetten onze laptop op het dak van de auto en tussen het ‘Nederland-oh-Nederland’ door stuurden we de beelden naar de redactie, zodat collega Taco Jans er een prachtige montage van kon maken.”

Bron: nos.nl