Ook voor opa Poulidor is Van der Poel een fenomeen: ‘Hij is beter dan ik’

0
160

Hij is sterk, hij klimt goed, hij is snel, hij heeft van niets schrik. Hij wordt een hele grote. Raymond Poulidor wist vijf jaar geleden al dat zijn kleinzoon Mathieu van der Poel het later ver zou schoppen.

Maar nu al? “Dat is extraordinaire!”, aldus de gepensioneerde wielrenner (83), ook wel de ‘Eeuwige tweede’ genoemd, omdat hij vaak juist net naast de hoofdprijs greep. Zo werd-ie drie keer tweede in de Tour de France. “Mathieu is beter”, refereert hij aan zijn eigen prestaties. “Hij heeft de genen van zijn vader (Adrie van der Poel, red) en zijn opa. Hij is beter dan wij als je zijn erelijst ziet.”

Net 24 is Van der Poel. Een alleskunner op de fiets. Wereldkampioen veldrijden, maar ook op de weg ongenaakbaar. Onlangs werd hij de eerste Nederlandse winnaar van de Amstel Gold Race sinds Erik Dekker in 2001. “En vergeet de Ronde van Vlaanderen niet. Als hij onderweg geen problemen had gehad, was hij de beste. Hij was de morele winnaar van die dag.”

Zelfs in Frankrijk heeft iedere wielerliefhebber het over Mathieu van der Poel, weet Poulidor. “Ik heb geen tijd om elke dag alle telefoontjes te beantwoorden.”

“Ik zie hem ook een beetje als Frans renner. Kinderen van acht, negen jaar die hier aan veldrijden doen, hebben het altijd over Mathieu. En ze kennen Poulidor ook”, zegt de in Frankrijk woonachtige oud-renner trots.

Tour de France

Poulidor ziet zijn kleinzoon zeker in staat om ooit hoge ogen te gooien in de Tour de France. “Hij doet nu al speciale dingen op zijn leeftijd. En hij past zich aan elke wielerdiscipline aan.”

“Als hij op een dag bedenkt dat hij de Tour wil rijden, wie weet”, vervolgt Poulidor. “Ik denk trouwens dat hij het in de toekomst wel zal moeten. Er is in ieder geval geen sprake van dat hij het veldrijden op zal geven. Dat doet hij niet, veldrijden is heilig voor hem.”

De enige die het antwoord heeft, is de ongrijpbare Mathieu van der Poel zelf. “Het is heel bijzonder dat hij zijn eigen carrière uitstippelt. Op die leeftijd zie je dat nooit”, spreekt Poulidor uit ervaring. “Hij luistert naar niemand.”

“Verlies accepteert-ie niet. Zelfs niet als hij gewoon een spelletje speelt met zijn broer. Als zijn broertje wint, dan verlaat hij de tafel.”

Eigenwijze trekjes

“Qua karakter lijkt hij wel op mij”, mengt vader Adrie (59) zich in het gesprek. “Die eigenwijze trekjes. Goed weten wat hij wil, goed weten wat hij niet kan.”

“Hij heeft een uitzonderlijk karakter, hij fietst met plezier en neemt niets serieus. En dat is misschien zijn sterkste punt. Hij is altijd ontspannen”, besluit Poulidor. “Hij organiseert het ook zelf, zijn carrière. Hij is de baas.”

Bron: nos.nl