Op hun pleintje van vroeger kijken Gullit en Rijkaard naar de helden van nu

0
69

“Ruud woonde over het bruggetje, ik iets verderop.” Frank Rijkaard wijst naar de Admiralengracht achter het Balboaplein. “Dan belde ik bij hem aan en liepen we hier samen naar toe. Trucjes uitproberen, altijd hard tegen hard. Het was natuurlijk wel belangrijk dat je met de overwinning terug naar huis ging.”

In de jaren zeventig trapten hij en zijn maatje Ruud Gullit hier, in de Amsterdamse Baarsjes, voor het eerst tegen een bal. Het is de plek waar ze leerden voetballen en de basis legden voor hun indrukwekkende carrières.

Nu openen de oud-internationals er feestelijk hun eigen Cruyff Court. Op de borden langs het voetbalveldje prijkt hun naam. Naast die van Johan.

“We speelden hier bijna dagelijks. Hier maakte ik nieuwe vrienden, voetbalde ik voor het eerst in een team en werd ik steeds beter”, zegt Gullit.

Dan laat het publiek zich horen. Jong en oud heeft zich op het Balboaplein verzameld om een glimp op te vangen van twee van de beste Nederlandse voetballers aller tijden. “Er werd in kleine ruimtes gespeeld, en grof ook. Zo werd je wel scherp.”

Beloften van nu

Op veldjes als die van het Balboaplein groeien profvoetballers op. Gullit en Rijkaard zijn er levende voorbeelden van. Voetballer-af volgen ze nu de ontwikkelingen van de grootste Nederlandse beloften op de voet.

Rijkaard heeft bewondering voor jongens als Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt. “Ze behoren tot een mooie generatie voetballers. Ik vind het knap dat ze al zo ver zijn en ook zo verstandig overkomen. Al begint het grote werk voor hen eigenlijk pas net.”

Gullit ziet ook gebreken. Hij vindt dat ‘we’ in Nederland somt te gefocust zijn op balbezit. “Het mooiste voorbeeld is De Ligt. Hij heeft altijd in balbezit gevoetbald bij Ajax, maar nu merkt hij dat er andere wetten gelden buiten Nederland.”

“Hij moet nu leren voetballen zonder bal. Daarin krijgt hij les van de besten: hij speelt tegen de grootsten van de wereld en heeft de beste verdedigers om zich heen.”

Teveel geaaid

Ook die andere oud-Ajacied, Frenkie de Jong, heeft na zijn zomerse transfer flink wat kritiek te verduren gehad. Na een reeks fletse optredens voor Barcelona werd hem naïviteit verweten.

Rijkaard vindt het moeilijk daarover van buitenaf te oordelen. “Er zullen afspraken zijn gemaakt over tactiek en daar probeert hij zich zoveel mogelijk aan te houden. Dan kan je niet zeggen dat hij naïef acteert.”

Zijn kompaan Gullit is harder. Kritiek is misschien niet leuk, maar het helpt een voetballer wel. “De Jong is veel te veel geaaid in Nederland: hij was de ideale schoonzoon, kon niks fout doen.”

De kritiekloze berichtgeving van de Nederlandse media over de middenvelder was volgens Gullit onterecht: “Ik zat soms te kijken en dacht dan: waar hebben we het over? Hij is een goede voetballer, maar hij zal echt een tandje hoger moeten.”

Toch hoort kritiek erbij, weet Rijkaard. “Geen profcarrière gaat enkel over rozen. En ik denk dat die jongens al wijs genoeg zijn om hier mee om te gaan en hun doel voor ogen te houden.”

Rijkaard en Gullit. Hun namen zeggen niet alle aanwezige kinderen evenveel. “Ik heb gehoord dat hier een paar beroemde voetballers zijn opgegroeid, maar ik weet niet wie”, klinkt het uit sommige jonge monden. Voor de ouders zijn het jeugdhelden. Mannen die aan de rand van het veld staan, speelden hier vroeger zelfs nog met de ‘jochies’ Rijkaard en Gullit.

“Het is geweldig om te zien dat onze twee jeugdvrienden de top van de wereld hebben bereikt”, zegt er een. “De weerstand die ze hier van ons hebben ondervonden heeft ze toch maar mooi gevormd, denk ik”, buldert de ander. Er wordt luid gelachen.

Rijkaard en Gullit nemen intussen de tijd voor een aantal selfies. Daarna coachen ze een wedstrijdje tussen kinderen van twee scholen uit de buurt. Rijkaard geeft ze nog wat advies mee: “Zoveel mogelijk blijven oefenen met je vriendjes, niet opgeven.”

Bron: nos.nl