Oranje terug op Bramall Lane, waar Pelé feestvierde en Maradona bijna speelde

0
47

Wat hebben Bruce Springsteen, Rod Stewart en de Oranjevrouwen gemeen? Ze hebben allemaal in het Bramall Lane stadion in Sheffield gespeeld. Een stadion waar voetbalromantici het gevoel van ware liefde ervaren.

Op deze grond zijn de Nederlandse voetbalsters vorige week als titelhouder begonnen aan het EK. Twee duels later moet het elftal van Mark Parsons vanavond tegen Zwitserland de knock-outfase zien te bereiken. Opnieuw in Sheffields fraaiste voetbaltheater.

Wie richting de hoofdingang van Bramall Lane loopt, krijgt om de zoveel meter een lesje voetbalgeschiedenis. In het hek zijn rode borden verwerkt, de clubkleur van bespeler Sheffield United, met informatie over het stadion.

Stadion gaat al even mee

Zo lees je dat ’t het oudste stadion is waarin nog steeds betaald voetbal wordt gespeeld. Vanaf 1862 wordt daar al tegen de (lederen) bal getrapt. Op dat moment is het stadion al zeven jaar geopend, eerst als thuishaven van de cricketvereniging.

Of neem 1878, wanneer op Bramall Lane de eerste voetbalwedstrijd ter wereld gespeeld wordt met lichtmasten aan. Je leest het allemaal op weg naar het stadion. De plek ademt historie en zit vol verhalen.

Bekijk hieronder een fotoserie van het stadion:

Dave McCarthy, operationeel directeur van Sheffield United, vertelt er maar al te graag over. Hij noemt het een voorrecht om te mogen werken op de plek waar hij als jochie de gelukkigste negentig minuten van de week beleefde.

Van harde kern tot directie

Toen was hij 5 jaar oud en stond hij tussen de harde kern op ‘The Kop Stand’ achter de goal. Nu, 51 jaar en ontelbare bezoekjes aan Bramall Lane later, vindt hij zichzelf in een clubkostuum terug op de wedstrijddag.

McCarthy noemt de inwoners van Sheffield harde werkers. “Wij maken dingen, maar schreeuwen niet van de daken hoe goed we zijn. We doen ons niet beter voor dan we zijn. Wij zijn Sheffield, een stad met altijd de lach op het gezicht.”

Hij heeft heel wat meegemaakt in het 167-jarige stadion aan de zuidkant van het centrum. Maar misschien wel zijn bijzonderste avond maakte McCarthy niet mee als bestuurder of fan van Sheffield United, maar in dienst van amateurverenging Sheffield FC.

Die club wordt door de FIFA officieel erkend als oudste voetbalclub ter wereld. Door Sheffield FC werden in die tijd de eerste regels opgesteld die de basis hebben gevormd van het voetbal zoals we het nu kennen.

Hoog bezoek

McCarthy was er coach in 2007 toen de amateurclub haar honderdvijftigjarige bestaan vierde. Tussen 1873 en 1884 speelde Sheffield FC haar wedstrijden op Bramall Lane. Voor het jubileumduel kwam de club voor één keer terug.

“Een onvergetelijke avond in november. Ik had het grote Internazionale gecontacteerd of ze het leuk vonden om bij ons een jubileumduel te spelen. En ze kwamen nog ook! Geloof jij het?”, lacht McCarthy.

Ook Pelé heeft dus een hoofdstuk in het geschiedenisboek van Bramall Lane. En dan is er ook nog een verhaal – waarvan er trouwens meerdere varianten zijn – over de grootste voetballer die er net niet is geweest. Diego Armando Maradona.

In 1978 speelde Sheffield United op het tweede niveau. Het stadion zat nimmer vol en op de laatste prijs stond een laag stof die je bijna alleen weg kreeg met een bladblazer. Coach Harry Haslam wilde een kwaliteitsimpuls en ging op zoek naar spelers in Buenos Aires.

“Hij kwam speciaal voor twee spelers”, vertelt McCarthy. “Ricky Villa en Ossie Ardiles. Maar hij greep twee keer mis. Zij gingen naar Tottenham Hotspur. Haslam dacht: dan maar iemand anders.”

Verkeerde keuze?

De 17-jarige Maradona viel hem positief op. Dribbelaar van Argentinos Juniors. Het verhaal gaat dat hij ook tot een akkoord kwam met de club. Voor 400.000 Engelse pond zou Maradona met hem mee naar Sheffield gaan.

Een opgewonden Haslam belde met de voorzitter voor goedkeuring, waarop de voorzitter zei: “Er is op deze hele aardbodem geen speler van 17 jaar die 400.000 pond waard is.”

De rest is geschiedenis.

Bron: nos.nl